Głowę zwraca w lewo, nie dosłyszy. Pierwszy punkt ataku.
Dwa - zmiażdżenie strun głosowych, żeby nie wrzeszczał.
Trzy - na pewno chleje. Cios w wątrobę.
I cztery - powłóczy lewą nogą. Pięścią w rzepkę.
Konkluzja - przytomność po 90 sek. Zdolność ruchowa - po kwadransie.
Pełny powrót do zdrowia - wątpliwy.
- Ładny kapelusz. - Najnowszy nabytek.
- Pamiętałeś o rewolwerze? - Wiedziałem, że o czymś zapomniałem.
- Myślałem, że o piekarniku. - Zgadza się.
Chyba wystarczy. W końcu jesteś lekarzem.
Zawsze miło cię widzieć, Watsonie.
- Gdzie inspektor? - Instruuje swoich ludzi.
To może trwać cały dzień.
Sherlock Holmes.
I jego wierny pies.
Doktorze... jako medyk, radował się pan moimi dziełami?
Pokażę ci, jak bardzo.
Watsonie! Nie!
Patrz.
- Jak to dostrzegłeś? - Szukałem tego.
Lord Blackwood.
- Wydaje się pan zaskoczony. - Dziewczyna wymaga więcej uwagi.
Istotnie.
Na twoim miejscu bym to zostawił.
Dobry chłopiec.
Jak w zegarku, Lestrade.
Jedna osoba do szpitala, druga na stryczek.
Clarkie?
Natychmiast zabierzcie ją do szpitala.
Można?
Nie chcę go widzieć.
A ty miałeś czekać na moje rozkazy.
Wtedy myłbyś zwłoki i ścigał pogłoskę.
Zresztą, to jej rodzice mnie wynajęli, nie Yard.
Jak mogli myśleć, że sam nie dasz rady?
- Londyn odetchnie z ulgą. - Istotnie. Gratulacje, Lestrade.
Brawo, inspektorze. Proszę zapalić cygaro.
Panowie... Uśmiech.
SCOTLAND YARD CHWYTA ZABÓJCĘ!
156 na 80, bardzo dobrze.
Moje nerwy są w najlepszym stanie od lat, dzięki panu.
Proszę mi powiedzieć... Kiedy się pan przeprowadza?
W ciągu tygodnia. Na Cavendish Place.
- Nie zabraknie tam kobiecej ręki. - Cudownie.
Dobry Boże!
- To był wystrzał. - Nie.
Raczej młotek i gwóźdź. Mój przyjaciel zapewne wiesza obraz.
Sprawdzę.
Pański przyjaciel... nie przeprowadza się z panem?
Nie.
Pani Hudson.
- Nie wejdę tam sama, gdy trzyma broń. - Nie musi pani, ja wezmę gazetę.
Co ja pocznę bez pana? On zburzy mi dom.
- Potrzebuje kolejnej sprawy. - Nie może pan przedłużyć zaręczyn?
Czuję proch. To niebezpieczne w domu.
Dziękuję, kapitanie Philips. Filiżankę herbaty?
- Za tydzień o tej samej porze. - Proszę ze mną. Na dole jest ciszej.
Pani Hudson? Proszę mu przynieść coś dla rozweselenia.
- Pozwolenie na wejście do zbrojowni? - Udzielone.
Watsonie, pracuję nad urządzeniem wyciszającym odgłos wystrzału.
Nie działa.
Mogę je obejrzeć?
Minęły już 3 miesiące od ostatniej sprawy.
Ostrożnie, Watsonie.
Czy nie czas na kolejną?
Zgadzam się. Mój umysł nie znosi stagnacji.
Muszę mieć pracę. Im szybciej, tym lepiej.
Gazeta.
Jest tu list...
od pani Ramsey z Queen's Park.
- Jej mąż zaginął. - Jest w Belgii z posługaczką.
- Czy mamy listopad? - Tak, Holmesie.
Lady Radford zgłasza... zaginięcie szmaragdowej bransoletki.
Szwindel z ubezpieczeniem. Lord Radford lubi szybkie kobiety i wolne konie.
Będziesz medykiem przy egzekucji Blackwooda.
Tak. Chcę doglądnąć do końca naszą ostatnią wspólną sprawę.
- Niejaki pan Lewis... - Teraz zajmuje mnie tylko jedna sprawa.
Intrygujący przypadek pani Hudson, nieobecnej gospodyni.
Badałem jej pojawienia się. Są... złowieszcze.
- Herbaty, panie Holmes? - Zatruta, nianiu?
Truciznę ma pan w sobie.
Proszę nie dotykać! Wszystko jest na swoim miejscu.
Nianiu.
Zabił psa. Znowu.
- Co tym razem zrobiłeś Gladstone'owi? - Testowałem nowy środek znieczulający.
Jemu jest wszystko jedno.
Holmesie. Jako twój lekarz...
- Zaraz wstanie. - Jako twój przyjaciel...
Siedzisz tu od 2 tygodni. Nalegam, byś wyszedł.
Nic ziemskiego mnie nie interesuje.
- Jesteś dziś wolny? - Oczywiście.
- Kolacja? - Świetnie.
- W Royale? - Moja ulubiona.
Mary tam będzie.
- Jestem zajęty. - Poznasz ją!
- Oświadczyłeś się już? - Nie znalazłem dobrego pierścionka.
- A więc to nic oficjalnego. - To się stanie, chcesz czy nie.
- 8:30, w Royale. Załóż marynarkę. - Sam ją załóż.
Popraw krawat.
Holmes!
- Zjawiłeś się wcześnie. - Zgodnie z modą.
- Panna Mary Morstan. - Boże. Miło panią poznać.
Nie pojmuję, czemu tak zwlekał, by nas sobie przedstawić.
Cała przyjemność po mojej stronie.
To podniecające poznać pana. Tyle o panu słyszałam.
Mam sporo powieści detektywistycznych. Collinsa, Poego...
To prawda.
Jak dzięki szczegółom dochodzi się do ważkich wniosków?
Nie dowierza pani? Szczegóły są najważniejsze.
- Niech pani weźmie Watsona. - Zamierzam.
Jego laska z rzadkiej akacji wężowej skrywa niezwykle wytrzymałe ostrze.
To trofeum weteranów wojny afgańskiej, zakładam więc, że dostał medal.
Silny, odważny, urodzony człowiek czynu.
I staranny, jak każdy żołnierz. Teraz sprawdzę, co ma w kieszeniach.
Zapisek z meczu bokserskiego. Wnoszę, że nie stroni od hazardu.
Pilnowałbym wiana.
- To przeszłość. - Nieodległa.
Nie raz przegrywał nasz czynsz.
Z całym szacunkiem, dobrze zna pan Johna. A całkiem obca osoba?
- Co powie pan o mnie? - O pani?
- Nie przy kolacji. - Innym razem?
- Nalegam. - Omówiliśmy to.
Pani nalega.
- Guwernantka. - Dobrze.
Właśnie. Może...
- Pani uczeń ma osiem lat. - Charlie ma siedem lat.
Wysoki, wylał dziś na panią inkaust.
- Mam go na twarzy? - Twoja twarz jest bez zarzutu.
Dwie krople na uchu. Indyjski, ciężko się zmywa.
Chłopiec był nierozważny, ale pani nie zareagowała pochopnie,
dlatego chlebodawczyni pożyczyła pani ten naszyjnik.
Perły, diamenty, rubin - guwernantki na takie nie stać.
Lecz brakująca biżuteria mówi więcej. Była pani zaręczona.
Ślad na palcu wskazuje, że obnosiła się pani z pierścionkiem za granicą.
Ale na wieść o jego skromnej wartości
zerwała pani zaręczyny i wróciła do Anglii po lepszą partię.
Na przykład lekarza?
Zgadza się wszystko poza jednym.
Nie rzuciłam go.
Zmarł.
Dobra robota, chłopie.
Wstawaj i walcz!
To już koniec, wielkoludzie.
- Wygrałeś, gratulacje. - To jeszcze nie koniec.
Nie mogę dać się ponieść emocjom.
Najpierw odwrócenie uwagi.
Następnie blokada.
Potem cios w lewy policzek.
Konsternacja. Oszołomiony, walnie jak cepem.
Blokada łokciem i cios w korpus.
Blok prawego sierpowego, z lewej w szczękę.
I pęknięcie.
Złamać pęknięte żebra. Cios w splot słoneczny.
Wybić szczękę z zawiasów.
Pięta w podbrzusze.
W sumie dzwonienie w uszach, pęknięta szczęka,
3 pęknięte, 4 złamane żebra, krwotok wewnętrzny.
Regeneracja fizyczna - 6 tygodni. Psychiczna - 6 miesięcy.
Plucie na tył głowy - zneutralizowane.
Zabij go!
Co tu się dzieje, Charlie?
Lord Blackwood rzucił na niego zaklęcie. Jak gdyby płonął od wewnątrz.
Zamknąć się!
Charlie.
Zabierz go na izbę chorych.
O co ci chodzi, Blackwood?
Chcę się z kimś zobaczyć.
- Watsonie. - Idziemy.
Zwykłe doświadczenie okazało się progiem do wielkiego odkrycia.
Jeśli zagram skalę chromatyczną...
brak reakcji.
Wiesz, że pijesz płyn do operacji oka?
Ale teraz, a to zdumiewające...
jeśli zagram dźwięki atonalne...
zataczają koncentryczne kręgi przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
Niczym wytresowana trzódka. To ważne odkrycie.
Stosując teorię muzyczną, stworzyłem ład z chaosu.
- Jak je tam zwabiłeś? - Doskonałe pytanie.
Każdą z osobna. Zajęło mi to 6 godzin.
A co się stanie, gdy zrobię to?
Doprowadź się do porządku. Jesteś ostatnim życzeniem Blackwooda.
Spójrz na te wysokie konstrukcje.
Pierwsze w historii połączenie mostu podnoszonego i wiszącego.
Cóż to za pracowite imperium.
Mam twoją wygraną z zeszłej nocy.
Nie było cię, więc postawiłem za ciebie.
Racja. Zamknę je wraz z twoją książeczką czekową w mojej szufladzie.
Wiesz, że grają "Don Giovanniego"?
Mógłbym zdobyć bilety, gdybyś chciał się dziś ukulturalnić.
Masz wielki dar milczenia, Watsonie. Czyni cię on nieocenionym towarzyszem.
Wiedziałem, że była zaręczona. Powiedziała mi.
A więc opera nie?
- To moja kamizelka. - Była na ciebie za mała.
- Chcę ją z powrotem. - Uzgodniliśmy.
Chcę ją!
Tędy, panie Holmes.
Blackwood wprawił lud w stan Ięku.
Przejdzie im, gdy jego stopy przestaną drgać. Idziesz?
Idź sam, stary kogucie. Nic od niego nie chcę za życia.
Jak chcesz, kwoko.
Sporo pokoi do wynajęcia.
Musieliśmy przenieść więźniów. Groził nam bunt.
Wywiera szczególny wpływ na więźniów.
Jakby... wdzierał się w ich umysły.
Sam trafię, jeśli pan ma inne obowiązki.
Bardzo panu dziękuję.
Jeśli kto ma uszy, niechaj słucha.
Widziałem bestię występującą z morza
mającą 7 głów i rogów 10. A na głowach jej imię bluźnierstwa.
I kłaniali się Smokowi i Bestii, mówiąc: Któż podobny Bestii?
Bestia podobna była rysiowi, a nogi jej niedźwiedzie, a gęba Iwia.
I dał jej Smok moc swoją, i stolicę swoją, i moc wielką.
Ładnie się urządziłeś.
Rad jestem, że przyjąłeś moje zaproszenie.
- Jedno mnie zastanawia. - Jak mogę pomóc?
Jakkolwiek współczuję rodzinom ofiar,
nie mogłem nie dostrzec geniuszu w twoim pociągnięciu pędzlem.
Zbytnia uprzejmość.
Lecz twoje dzieło w krypcie przypominało raczej bazgranie palcami.
Chcesz wiedzieć, czy stawka nie jest większa.
Tak, lub...
Wkrótce mój przyjaciel ogłosi twój zgon i może mu potowarzyszę.
Błędnie uważasz, że to wynik czegokolwiek ziemskiego.
Mylisz się, sądząc, że w ogóle dzierżę pędzel. Jestem tylko pośrednikiem.
Żałuję tylko, że nie schwytałem cię wcześniej. Mogło ocaleć pięć istnień.
Poświęcenie ich było konieczne. Były ofiarą.
Pięć nieznaczących istot służących większej sprawie.
Ciekawe, czy pozwoliliby nam zbadać twój mózg po egzekucji.
Założę się, że ma jakąś wadę, ważną dla nauki.
Ty też posłużyłbyś większej sprawie.
Holmes, musisz spojrzeć szerzej.
Nie doceniasz wagi nadchodzących wydarzeń.
Razem wyruszamy w podróż, która zmieni strukturę porządku świata.
Ale pod twoją maską logiki wyczuwam słabość.
To mnie martwi.
Zahartuj swój umysł. Jesteś mi potrzebny.
- Taki upadek z Izby Lordów. - Wrócę na szczyt.
- Miłej podróży. - Posłuchaj.
Zginąjeszcze trzy osoby i nie zdołasz ich uratować.
Pogódź się z tym, że to cię przerasta.
Świadomość, że ty to umożliwiłeś, będzie twoją ostatnią rozsądną myślą.
- Czego chciał? - Nie mam pewności.
Ale ksiądz raczej nie będzie potrzebny.
Lordzie Henry Blackwood.
Skazuję pana na śmierć za praktykowanie czarnej magii,
zamordowanie pięciu niewinnych kobiet
i próbę zabójstwa szóstej.
Chce pan coś powiedzieć?
Śmierć...
jest zaledwie początkiem.
...na wieki wieków. Amen.
To koniec Lorda Blackwooda.
Londyn jest taki nudny o tej porze roku.
Co nie znaczy, że tęsknię za New Jersey.
Wolałabym podróżować zimą.
Przywiozłam ci je aż z Syrii.
Te piękne daktyle znalazłam w Jordanii.
Mam też twoje ulubione oliwki z Cyklad.
Pomyślałam, że urządzimy sobie herbatkę.
Nakrywając do stołu, znalazłam to: teczkę z moim nazwiskiem.
Kradzież portretu króla Hiszpanii pędzla Velazqueza.
Kradzież morskiej dokumentacji przyczyną rezygnacji premiera Bułgarii.
Skandaliczny romans kończy zaręczyny...
księcia Habsburgów z księżną Romanow.
Badałem twoje metody na wypadek, gdybym miał cię schwytać.
- Nie widzę tu mojego nazwiska. - Twój podpis był wyraźny.
To zaginiony diament maharadży?
- Czy też kolejna pamiątka? - Nie rozgrzebujmy przeszłości.
Napijemy się?
Widzę, że czekasz na kolejne zlecenie.
A ty na kolejnego męża. Ile dostałaś za pierścionek?
Był nudny, zazdrosny i chrapał.
Znów jestem Irene Adler.
Dziękuję.
Musisz mi pomóc. Musisz kogoś odnaleźć.
- Czemu zawsze jesteś taki podejrzliwy? - Chronologicznie czy alfabetycznie?
Nie zatnij się tą śmiercionośną kopertą.
W niej znajdziesz wszelkie potrzebne informacje.
Dla kogo pracujesz?
Będę się musiał postarać?
- Schowaj pieniądze. Nie zgodziłem się. - Stawiam je, że się podejmiesz.
Pamiętasz hotel Grand? Dali mi nasz stary pokój.
Proszę przytrzymać drzwi. Dziękuję, doktorze.
- Zrobi to. - Znakomicie, panno Adler.
Dlatego panią wynająłem.
Założę się, że znajdzie go w ciągu 24 godzin.
Oby. Reordon to klucz do poczynań Blackwooda.
Jest konieczny dla mojego planu.
Nie widzisz, gdzie leziesz? Z drogi!
Trochę drobnych by nie zawadziło.
Dorobiłem się tylko nagniotków na dłoniach.
Boże chroń królową.
Spójrz na siebie.
Zależy ci tylko na światowej klasy przestępczyni. Jesteś masochistą?
- Wyjaśnię. - Ja to zrobię.
Jako jedyna cię przechytrzyła. Dwukrotnie.
- Zrobiła z ciebie idiotę. - Już się pośmiałeś.
- Czego chce? - Czas goni.
- Czego mogłaby chcieć? - To nieistotne.
Alibi? Wabika? Ludzkiego kajaka?
Mogłaby pływać tobą po Tamizie.
To nie twoja sprawa. Nasze ostatnie wspólne śledztwo zakończyliśmy.
Już to przeczytałem.
Zaginiony. Luke Reordon.
125 cm wzrostu, rudy, bez siekaczy. Sprawa rozwiązana!
Nie jesteś w jej typie. Lubi rudych liliputów.
- Karłów. - Zgadzasz się?
Nie. To więcej niż kwestia nazewnictwa.
Poniżasz ludzi o nietypowych proporcjach.
- Widzę, że cię zdenerwowałem. - Twierdzę jedynie...
- Co robiłeś? - Dasz mi wyjaśnić?
Z chęcią.
- Holmesie, co robisz? - Nic.
- Masz fałszywy... - Nos? Nie.
- Powiedz, że to nie była... - Nie była.
Holmesie! Dokąd idziesz?
Watsonie!
Kwiaty, kochanie. Sprzedam tanio, bo jesteś ładna.
Mój szczęśliwy dzień.
Masz coś dla mnie?
Nie ruszaj się!
Co tu mamy?
Dziękuję.
Taką Irene znam.
Ten człowiek mnie intryguje. Irene się go boi.
- A to niełatwe. - Jest zalękniona. Boi się go.
- Ale dla niego pracuje. - Właśnie.
To nie moja sprawa, ale radzę nie brać tej sprawy.
Mogę nie mieć wyboru. W końcu dzięki tobie będę płacił czynsz sam.
- Nie kłuj mnie po oczach. - Trzymam to.
- Nie kłuj mnie tym, co trzymasz. - Clarkie!
- Inspektor Lestrade chce pana widzieć. - Nie może trafić na Scotland Yard?
- Watsonie, weź kompas. Chodzi o nas. - Nie, o ciebie.
Chodzi o Lorda Blackwooda.
Wydaje się, że powstał z grobu.
- Intrygujące. - Sprytne.
Sam ogłosiłem, że nie żyje.
Fakty?
Dozorca widział, jak rano szedł przez cmentarz.
Zostawię to w twoich rękach. Mam spotkanie z Mary.
- Nie moja reputacja jest zagrożona. - Bez takich sztuczek.
- Gazety już to wyniuchały? - Tego chcemy uniknąć.
Oczywiście. Czego się obawiacie?
- Paniki. Czystej, cholernej paniki. - Prawda.
- Nie bierzesz tego poważnie? - Biorę, ty też powinieneś.
To kwestia rzetelności zawodowej.
Jaka poślubi lekarza nie potrafiącego stwierdzić zgonu?
Kto wygrał mecz, Clarkie?
Mecz rugby.
Wasi chłopcy w przepiękny sposób zniszczyli potencjalne dowody.
Przynajmniej nigdy nie zmarnują okazji, by zmarnować okazję.
- Nie spieszyło ci się, Holmes. - A dnia trzeciego...
Te płyty są z piaskowca. Pół tony każda, wyważone od środka.
- A trumna? - Jesteśmy w trakcie jej wyjmowania.
Na jakim etapie? Zastanawiania się?
- A gdzie nasz świadek? - Tam.
Jest w stanie kata...
Katatonii.
Kiepsko się czuje.
Nie trzęśćcie się jak przerażone dojarki, bo dostaniecie podwójny dyżur.
Złaźcie tam i wynieście tę trumnę.
Dzień dobry.
Spokojnie. Jestem lekarzem.
Jest w szoku. Trochę to potrwa.
Świadek stwierdził, że widział, jak Lord Blackwood wstaje z grobu.
Więc?
- Więc? - Orzekł pan jego zgon.
Nie miał pulsu.
Dobry Boże.
To nie Blackwood.
Oczywistość została potwierdzona.
Czas zgonu?
Larwy mają... około...
15 mm, co oznacza śmierć między 10 a 12 godzinami temu.
Mogę pożyczyć pióro?
- Liliput Adler. - Karzeł.
Wiem, co widziałem. To był Blackwood.
Widziałem go tak jak was.
A kiedy zmarli wstają...
żywi wypełnią trumny.
Zamknijcie trumnę, oczyśćcie teren.
Wierzysz w to wskrzeszenie?
Pytanie nie brzmi "czy", lecz "jak". "Łowy zaczęte!
Bij, kto w Boga wierzy, i grzmij: Bóg, Anglia, Król i święty Jerzy!"
Proszę.
Czemu zawsze tu jesz rybę z frytkami?
Dodają do ciasta piwa Northern Stout.
Na wojnie widziałem rzeczy, których nie pojmuję.
W Indiach pewien człowiek przewidział własną śmierć,
a nawet liczbę kul i miejsca, gdzie go trafiły.
Przyznaj, że nadprzyrodzone wyjaśnienie tej sprawy
jest teoretycznie możliwe.
Zgoda, ale błędem jest teoretyzowanie przed poznaniem faktów.
Wówczas naginasz fakty do teorii, zamiast odwrotnie.
Co powiedziawszy, uważam, że karzeł Adler jest tu kluczem.
Rysy w miejscu, gdzie zegarek się nakręca. Co ci to mówi?
Zapewne pijak. Ilekroć go nakręcał, obsuwała mu się dłoń.
Doskonale, Watsonie. Rozwinąłeś znaczące umiejętności dedukcyjne.
- Na wieczku wyryto inicjały. - Znaki z lombardu.
Świetnie. Najświeższe to M.H. Czyli...
Maddison i Haig.
Powinni dać nam adres.
Cóż za przypadek.
Jednej rzeczy nie wydedukowałeś z zegarka, Holmesie.
- Nie uważam tak. - Godziny. Muszę wracać.
Herbatka z teściami.
- Chcą panowie poznać przyszłość? - Nie, dziękujemy.
- Musicie jej wysłuchać. - Nie chcemy jej, Cyganko.
Nawet dotyczącej Mary?
Widzę dwóch mężczyzn, braci.
Których nie krew łączy, lecz przymierze.
- A co z Mary? - M jak Mary, małżeństwo.
- Ożeni się pan. - Dalej.
Widzę wzorzyste obrusy...
porcelanowe figurki...
- i koronkowe serwetki. - Serwetki...
Koronkowe serwetki? Holmesie.
Czy twoje zepsucie nie zna granic?
- Nie. - Staje się gruba i rośnie jej broda.
- Kurzajki? - Wszędzie!
- Dość! - Dużo ich?
Błagam, dość!
Najtrafniejsza przepowiednia Flory od lat.
I powód, dla którego nie znajdujesz pierścionka.
- Masz moje pieniądze? - Boisz się życia bez dreszczyku.
- Przyznaj to! - Daj mi pieniądze!
DUŻY WYBÓR PIERŚCIONKÓW ZARĘCZYNOWYCH
Dziękuję.
Ty masz swój pierścionek, a ja adres rudego karła.
- To już tu. - Powinien się jej spodobać.
A mnie zostało trochę drobnych.
- Przetrzymać ci je? - Nie.
- Nie przepuść ich. - Muszę zobaczyć Mary.
Pozdrów ją.
I jej rodzinę.
Ważne jest dla mnie towarzystwo kogoś, na kim mogę całkowicie polegać.
Możesz na mnie polegać przez 10 minut.
Przeczuwał, że coś może mu się stać.
I coś się stało.
Irene Adler tu była.
Lub rudy karzeł używał tych samych paryskich perfum.
Rozkład.
Siarczan amonu i inne aromaty.
Fosfor.
Formaldehyd.
Wygląda, że...
próbował stworzyć...
jakąś magiczno-naukową formułę.
Ważniejsze, czego próbował się pozbyć.
- Potas, magnez... - Kwas sulfitynowy.
Może zdoła wyciągnąć żelazo z atramentu.
Dziwne.
Nasączony wodą różanecznik.
Holmesie. Spójrz na herb.
- Reordon pracował dla Blackwooda. - Oczywiście.
Pytanie, w jakim celu?
Cokolwiek robił, udało mu się to.
- Skąd wiesz? - Inaczej wciąż by żył.
Dlatego Adler tak bardzo chce go znaleźć.
Tak. Jednego zapachu nie rozpoznaję.
Wata cukrowa? Melasa?
Syrop klonowy? Słodkie pałeczki.
Jabłko w toffee.
Niech zgadnę.
Wasz ekwipunek sugeruje, że przyszliście spalić budynek
- i zniszczyć wszelkie dowody. - Chwileczkę, chłopaki.
Dredger!
Jakiś problem?
- Mięso... czy ziemniaki? - Moje 10 minut się skończyło.
- Chwileczkę. - Nie spieszę się.
W porządku?
Chwileczkę.
Holmesie. Co to jest?
Nie wiem. Chodźmy stąd.
- Kto was przysłał? - Dobrze wiesz.
Dziw, że wciąż odwalacie brudną robotę dla trupa.
Wrócił z zaświatów.
Zmartwychwstał czy nie, powiedz, gdzie jest.
Są o wiele straszniejsze rzeczy...
niż ty ze swoją zabawką.
- Uciekaj, króliku. - Z przyjemnością.
Watsonie.
Coś ty narobił?
Nie spałem całą noc. Oka nie zmrużyłem.
Jak mogłem wierzyć...
że uda mi się wypić herbatę z rodzicami Mary
po tym, jak uległem twoim namowom?
- To była samoobrona. - Przejrzałem notatki z naszych spraw
z ostatnich 7 miesięcy. Wiesz, do czego doszedłem?
Mam zaburzoną psychikę.
- Jak to? - Bo niby dlaczego...
wciąż znajdowałbym się w sytuacji...
w której zatajasz przede mną swoje plany?
Nigdy nie narzekałeś na moje metody.
- Nie narzekam. - Nie? A teraz?
Czy kiedykolwiek psioczę na twoją grę na skrzypcach o 3 nad ranem?
Na twój bałagan, ogólny brak higieny, kradzież moich ubrań?
To barter.
Kiedy narzekam na podpalanie moich pokoi?
- Naszych. - Pokoi.
Na eksperymenty na moim psie?
- Naszym psie! - Na psie!
Ale burzę się na twój plan zniszczenia mojego związku z Mary.
Rozumiem.
- Tak? - Tak.
Wątpię.
- Jesteś przemęczony. - Tak.
- Ponoszą cię emocje. - Nie.
Potrzebujesz odpoczynku.
Mój brat Mycroft ma posiadłość koło Chichester.
Piękny teren, z altanką. Możemy tam usmażyć jagnię.
My? Jeśli mam udać się na wieś, to z moją przyszłą żoną.
- Skoro musimy, możemy ją zabrać. - Tylko Mary i ja. Nie jesteś...
Zaproszony? Własny brat miałby mnie nie zaprosić?
- Bzdury gadasz. - Nie jesteś człowiekiem!
John Watson?
- Tak. - Wpłacono kaucję.
Mary.
Tylko Watson.
Oby i za ciebie wpłacili do śniadania, bo chłopcy robią się głodni.
Odsuńcie się!
A barman na to: "Popchnąć panu stołek?".
Ty, wychodzisz.
- Do zobaczenia, Duży Joe. - Z przyjemnością, panie Holmes.
Dzięki, Lestrade. Brakowało mi już kawałów.
- W innym życiu byłbyś świetnym zbirem. - A ty policjantem.
Dzięki, Tomski.
- Powiedz, że masz odpowiedzi. - Wszystko w swoim czasie.
Co to ma być? Jakaś zgadywanka?
Społeczeństwo mi szaleje.
Mów, albo prędko pobawisz się tam w Victorię i Alberta.
Doprowadź się do porządku.
Dla kogo?
Wysoko postawionych przyjaciół. To oni wpłacili kaucję.
Strasznie przepraszam za kłopot, ale będzie pan musiał to założyć.
Panie Holmes, przepraszam za te okoliczności.
Z pewnością nie wie pan, gdzie jest i kim ja jestem.
W sprawie miejsca pobytu
zgubiłem się na chwilę między Charing Cross a Holborn.
Ale uratowała mnie piekarnia na Saffron Hill,
jedyna, która posypuje chleb francuską szałwią lekarską.
Potem powóz skręcił w lewo, w prawo i przejechał nad rzeką Fleet.
Co do pańskiej tożsamości, musiałem użyć każdego grama mojego doświadczenia.
Listy na biurku są adresowane do sir Thomasa Rotherama.
Lorda Najwyższego Sędziego.
Kim pan jest naprawdę, to całkiem inna sprawa.
Sądząc po symbolu wołu na sygnecie, jest pan tajnym przywódcą
Świątyni Czterech Zakonów, gdzie się znajdujemy, na rogu St. James Square.
A jedyna tajemnica to po co w ogóle zakładaliście mi kaptur?
Zapewne standardowa procedura.
Mamy odpowiedniego człowieka, panowie.
Sherlock Holmes, ambasador Standish i Lord Coward, Min. Spraw Wewn.
Zapewne domyśla się pan już praktyk naszego zakonu.
Tak.
Są... bardzo interesujące.
Nasze tajne działania od wieków kierują świat ku większemu dobru.
Mogąjednak zostać użyte do zbrodniczych celów.
Niektórzy zwą to mrocznymi sztukami lub magią.
Wiemy, że nie wierzy pan w magię.
Nie liczymy, że podzieli pan naszą wiarę, a jedyne nasze obawy.
Obawa jest bardziej zaraźliwa. W tym przypadku...
obawa o własne dziecko.
Blackwood to pański syn.
Ma pan te same źrenice - rzadka zieleń z orzechowymi plamkami.
I identyczne małżowiny uszne, dziedziczone jedynie po rodzicach,
co czyni was braćmi, lub, w tym przypadku, raczej ojcem i synem.
Niewielu o tym wie.
I niech tak zostanie.
Został poczęty podczas jednego z naszych rytuałów.
Jego matka nie była moją żoną, ale podzielała naszą wiarę.
Była potężną czcicielką, ale nie na tyle, by przeżyć poród.
Śmierć zawsze za nim podążała. Te pięć dziewcząt nie było pierwszymi.
Zabił o wiele więcej, by wzmocnić swoją moc.
Nikt nie mógł tego udowodnić, ale my wiedzieliśmy.
Był przekleństwem.
- Nasze działania nie wystarczyły. - Jego moc rośnie z każdym dniem.
Jego zmartwychwstanie tego dowodzi. Ale teraz będzie znacznie gorzej.
Jego sekret tkwi w księdze zaklęć. To źródło jego mocy.
Wskrzesi moc, która zmieni porządek świata.
Chcemy, by go pan odnalazł i powstrzymał.
Damy wszelką możliwą pomoc.
Jako Minister Spraw Wewnętrznych, mam znaczący wpływ na policję.
O tak...
A więc...
ile pan chce?
Wielkim plusem zawodu detektywa jest możliwość wyboru klienta.
Załatwione.
Ale nie dla was. I z pewnością nie za jakąś cenę.
Ostatnie pytanie, sir Thomas.
Jakie?
Skoro reszta jego rodziny nie żyje, jak długo pan zamierza żyć?
Coś do przemyślenia.
Może otwarcie tego pójdzie ci lepiej?
Margaux '58. Rocznik komety.
To fascynujące, że zjawisko astronomiczne wpływa na jakość...
Jak sprawa, którą odrzucasz?
...wina.
Jestem w ślepym zaułku.
Znalazłem twojego człowieka. Jest pogrzebany w grobowcu Blackwooda.
Jeśli wciąż jest ci potrzebny.
O rety...
Oby mój klient nie chciał zwrotu zaliczki.
To profesor? Nie widziałem twarzy, ale miał kredę na klapie.
Nie znam żadnego profesora z bronią, i to tak przemyślnie schowaną.
Przepaska na oko, ładnie.
Tak więc sprawa zamknięta, a twoja wizyta może być towarzyska.
Nie, to wizyta pt. "Wpadłaś po uszy w kłopoty".
Zabójca Reordona zacierał ślady, co czyni cię następną nitką do odcięcia.
Niech postoi.
Ja nie wpadam po uszy w kłopoty.
Wyjedź. Zniknij. Jesteś w tym dobra.
Albo zostań i daj się chronić policji.
Jeśli mnie coś grozi, to i tobie.
Jedź ze mną.
A gdybyśmy sobie zaufali?
Nie słuchasz. Zabieram cię na dworzec albo na posterunek.
- Co wybierasz? - Ostrożnie.
Zdecyduj. Co?
Mówiłam, żeby postało. Czujesz kometę?
Nie mogłeś ze mną wyjechać?
Nigdy w życiu.
Proszę zachować spokój i zaufać mi. Jestem zawodowcem.
Pod tą poduszką leży klucz do mojej wolności.
Całkowicie źle zinterpretowała moje zamiary.
Obecna dewocja jest tak uciążliwa. Nie ma tolerancji dla nieporozumień.
- Wiara zaślepia rozsądek. - A pokojówki były tak liberalne.
Moja żona jest pokojówką.
Na szczęście ją to uraziło, bo nigdy byśmy pana nie znaleźli.
Inspektor sam udał się rankiem na Baker Street.
Żartowałem o żonie.
Sprawdziliśmy wszystko. Ani śladu włamania, a lokaj nic nie słyszał.
Ciało w wannie, z szeroko otwartymi oczyma, a jedyne, co zginęło...
to jego pierścień, sir.
- Czemu spuściliście wodę? - Przez przyzwoitość.
Zbrodnia jest powszechna, logika - rzadka.
Przyzwoitość nakazuje złapać zabójcę, nie dbać o ciało.
Co to?
- Jaśminowa sól do kąpieli. - Świetnie.
Zapewne z większego pojemnika. W spiżarni, gdzie jest ciepło i sucho
lub w wentylowanej szafie z pościelą.
Niech pan poszuka pod tylnym oknem śladów innych niż pańskie.
Fakty, fakty! Nie ulepię cegieł bez gliny.
Panie Holmes?
- Szafka czy spiżarnia? - Był w spiżarni.
Nie wiem, co o tym sądzić. Doskonała robota.
Co to ma znaczyć, Coward? Dlaczego nas wezwałeś?
Sir Thomas nie żyje.
Zgłaszam Lorda Blackwooda na przywódcę naszego zakonu.
Oszalałeś? Dobrze wiesz, do czego jest zdolny.
Oczywiście, że wie.
Dlatego tu jesteśmy.
Dlatego wszyscy tu jesteśmy.
Moja moc i bogactwo zostały mi dane w jednym celu.
Wspaniałym, acz prostym celu.
By stworzyć nową przyszłość.
Przyszłość kontrolowaną przez nas.
Jutro w południe zrobimy pierwszy krok ku nowemu rozdziałowi naszej historii.
Poprowadzi nas magia.
Gdy lud Anglii zobaczy naszą nową moc, pokłoni się w strachu.
Za Atlantykiem leży kolonia, która należała do nas.
Znów tak będzie. Wojna domowa osłabiła ich.
Ich rząd jest równie skorumpowany i nieefektywny jak nasz,
więc ją odbierzemy.
Odmienimy świat.
Stworzymy przyszłość.
Ci ludzie są ze mną, Standish.
Lecz... czy ty również?
Nie, sir. Nie jestem.
Mocy, z którymi pan igra, nie opanuje żaden człowiek.
Panowie...
ktoś musi go powstrzymać, nawet jeśli nie wy.
Nie robiłbym tego.
Panowie... nie Iękajcie się.
Jak widzicie...
jesteśmy chronieni.
Wypijcie na znak poddaństwa.
Kontrolujesz policję. Użyj jej.
- Nie wiedziałem, że tu jesteś. - Skoro to już nie twój pokój...
- mogę go wykorzystać? - Proszę bardzo.
Tutaj, chłopcy.
- Gdzie go położyć? - Gdziekolwiek.
- Kto to? - Chciał cię zabić u Reordona.
Kark mu pękł po zderzeniu z Dredgerem.
Tak. Przy okazji, dzięki.
Pociesza mnie wiedza, że wciąż może służyć swojemu znajomemu.
Łokcie i ramiona we krwi, ale starszej niż jego rany.
Nie jest ludzka.
Nie jest rzeźnikiem.
Żółty płomień, zielone iskry... Robotnik przemysłowy.
Węgiel. Szlam rzeczny.
- Żużel na jego spodniach sugeruje... - Nine Elms.
- Słucham? - To miejsce to Nine Elms.
Zastanawiałem się. Gdzie dałem rejestr operacji członków Izby Lordów?
Na schodkach.
Blackwood maczał palce we wszystkim, co niemoralne.
Fabryka amunicji Woolwich. Zakłady chemiczne Limehouse.
- Zapewne fabryka przy rzece. - Co?
Nieważne.
- Wiesz, gdzie jest moja piłka do rugby? - Pojęcia nie mam.
Rzeźnia Queenshithe.
Nine Elms. Fabryka przy rzece.
Doskonale. Tak trafimy do Blackwooda, żywego czy martwego.
Nie my.
- Ty. - Tak.
Taka figura stylistyczna.
Zostawił go tu celowo.
Więcej węgla, doktorze!
Harujecie w pocie czoła. Nie mieliśmy pozostać niezauważeni?
Jednego dnia w marynarce by pan nie przetrwał.
Holmesie, na pewno nie ma innego środka transportu wodnego?
Zapewniam cię, że nikt nie zna lepiej wód Londynu.
- Tanner jest w zasadzie rybą. - Na pewno pije jak ryba.
Ma pan w sobie pokłady humoru. Głęboko ukryte.
Lepiej przejmę ster. Wody są tu zwodnicze.
Chodź.
- Wygląda znajomo? - Tak. Brak tylko rudego karła.
Coś stąd zabrali, niedawno temu.
- Co takiego? - Nie wiem. Coś mechanicznego.
Holmesie.
Spójrz.
- 1: 18. - Rozdział i wers.
Apokalipsa, 1: 18. "Żyjący, a byłem umarły".
"A otom jest żywy na wieki wieków".
Ostrzegałem, żebyś zaakceptował, że to przerasta ciebie
i granice twojego racjonalnego umysłu.
- Nie nudzisz się po śmierci. - Chcę, byś był świadkiem.
Jutro w południe świat, jaki znamy, skończy się.
Pokaż mi się, a skończy się twój świat.
- Oszczędzaj kule, Watsonie. - Prezent dla ciebie.
Wspominałeś o oszczędzaniu kul?
Przyszła tu za tobą, Holmes.
Sprowadziłeś baranka na zabicie.
Ta gra miała boleć.
Watsonie!
Trochę tu gorąco!
Po uszy w kłopotach?
- Trzymaj się! - Nie mogę!
Usiądź na mnie.
Podsadź mnie.
Te niemieckie zamki...
Piła taśmowa.
Mamy mnóstwo czasu.
Holmesie.
- To się nie sprawdza! - Spokojnie.
Pospiesz się.
Nie podniecaj się. Odkręć ten zawór.
Skaczemy na trzy, dwa...
jeden.
Dziękuję.
Idę za Blackwoodem.
Dziękuję.
Pomóżmy doktorowi.
Panie Holmes!
Panie Holmes.
Panie Holmes, mamy rozkaz pana aresztować.
Lord Coward wydał nakaz pańskiego aresztowania.
Watson żyje. Niech pan stąd idzie.
- Czy pociąg odjedzie o czasie? - Jest opóźniony.
Ale zaraz powinien odjechać.
Pociąg odjedzie, gdy ja na to zezwolę.
A ty porzucisz pracę dla mnie, gdy ja ci zezwolę.
Spełniłam zadanie.
Reordon jest w kostnicy Scotland Yardu.
A więc skończyłam.
Miałaś omotać Holmesa, a nie dać się omotać jemu.
Niczego nie spełniłaś. Chcę tego, co Reordon robił dla Blackwooda.
Skończ zadanie, albo następnym trupem...
będzie Sherlock Holmes.
Chirurg zaraz przyjdzie.
Powinien teraz odpocząć.
Przepraszam.
- To wszystko, co może pan zrobić? - Obecnie tak.
Mam innych pacjentów.
Doktorze!
Proszę.
Wiem, że dba pan o jego los tak jak ja.
To nie pańska wina. To był jego wybór.
Stwierdziłby, że to było warte ran.
Proszę to rozwiązać.
Za wszelką cenę.
- To Lord Blackwood. - Ja nie wpadam po uszy w kłopoty.
To nie moja sprawa, ale radzę nie brać tej sprawy.
Spójrz szerzej. Szerzej.
Razem wyruszamy w podróż, która zmieni strukturę porządku świata.
Zahartuj swój umysł.
Wskrzesi moc, która zmieni porządek świata.
- To źródłojego mocy. - Potrzebuję cię.
Jego sekret tkwi w księdze zaklęć.
Zginąjeszcze trzy osoby i nie zdołasz ich uratować.
Wiemy, że nie wierzy pan w magię.
Reordon pracował dla Blackwooda.
Przeczuwał, że coś może mu się stać.
Jedyne, co zginęło, to jego pierścień.
Poddaj się, Holmes.
Tej zagadki nie rozwiążesz.
Dzień dobry.
Musisz popracować.
Znajome dzieło.
Wyglądasz cudownie.
Skądś wiedziałem, że nie odjedziesz.
- Trafiłeś na pierwszą stronę. - Tylko nazwisko, bez zdjęcia.
Chyba będziesz musiał pracować poza granicami prawa, a to moja specjalność.
Już czuję się bezpieczniej.
Szybko zdrowiejesz.
Tak.
Sam wyciągnąłem szrapnel.
Mary mówiła, że miałem beznadziejnego lekarza.
Bardzo się...
cieszę... że jesteś zdrów...
z nami.
Skoro siedzicie już wygodnie, zacznę.
Moje pierwotne podejście było zbyt ograniczone.
W więzieniu Blackwood poradził, bym spojrzał szerzej.
Zrobiłem o wiele więcej.
Może nawet pogodziłem tysiącletnie rozbieżności teologiczne.
Lecz o tym innym razem.
Rytualny porządek mistyczny Blackwooda jest stosowany
przez Świątynię Czterech Zakonów od wieków.
By go w pełni zrozumieć, wejść w niego,
odtworzyłem ceremonię, jaką przerwaliśmy w krypcie.
Z kilkoma własnymi przeróbkami.
Zabrnąłem nieco głębiej w króliczą norę, niż chciałem,
i choć pobrudziłem sobie biały ogonek, wyszedłem oświecony.
Bractwo, które skrycie kontroluje imperium,
wierzy, jak dawni królowie i faraoni,
że Sfinks to przejście do innego wymiaru, brama do niepojętej potęgi.
Składa się z czterech części: stopy Iwa, ogona wołu,
skrzydeł orła i głowy człowieka.
W tajnej komnacie sir Thomasa znalazłem kość wołu,
ząb Iwa, pióro orła i ludzki włos.
Mapa.
Końce ramion gwiazdy oznaczają pięć zamordowanych kobiet,
ale nas interesuje krzyż.
Powszechnie mniema się, że w architekturze wielkich miast
zaszyfrowano odnośniki do tego porządku.
Od kiedy Blackwood wstał z grobu, zabił trzy osoby.
Każdą w miejscu związanym ze Świątynią, a więc i z porządkiem.
Reordon, rudy karzeł, przedstawia człowieka.
Jego ciało znaleźliśmy tu.
Sir Thomas, Mistrz Świątyni, nosił pierścień z wołem.
Zginął tu.
Standish, ambasador w Ameryce, gdzie od ponad 100 lat godłem jest orzeł.
Siedziba Świątyni Czterech Zakonów, gdzie zginął...
jest tu.
Analogicznie, mapa wskaże miejsce ostatniego czynu Blackwooda.
Mamy więc człowieka, wołu, orła.
- Pozostał tylko lew. - Tutaj.
Parlament.
Wasza czwórka zostaje tu. Reszta idzie ze mną.
Tędy.
Panie przodem.
Kieruj się tymi instrukcjami.
Witam, witam.
Diabeł się pojawił?
Mniejsza z tym. Zjawił się prawie mu równy.
Przepraszam, lordzie, wiem, że to... niecodzienne.
Ale pan Holmes złożył poważne oskarżenia przeciw panu...
i Zakonowi.
Rozumiem.
I tak rozwiązaliśmy wielką zagadkę, jak zostałeś inspektorem.
Proszę o wybaczenie. Ale od dawna chciałem to zrobić.
Inspektorze, mam pięć minut przed kolejnym obowiązkiem.
Proszę podzielić się ze mną pańskimi teoriami spisku.
Dziękuję, Lestrade.
Powiedz, Coward...
Pomagałeś Blackwoodowi we wszystkich mordach, czy tylko w tym ostatnim?
Masz charakterystyczne ręcznie robione buty.
Ale cena jakości często je wyróżnia.
Jednak przyznaję, że zostałem kompletnie przechytrzony.
Niewiele mogłem wydedukować.
Na szczęście, nic tak nie stymuluje jak ciągły pech w śledztwie.
Ilu posłów zamierzacie zamordować dziś w południe?
Mężczyzna, wół, orzeł, lew. Lew to parlament, prawda?
Bardzo mądrze.
Ale to nie morderstwo, panie Holmes. To akt miłosierdzia.
Dajemy słabym masom silnego pasterza.
Nie widzi pan, że to dla ich...
Nie, ale lekce sobie ważę twoje zdanie.
Chciałem tylko poznać miejsce ostatniej ceremonii Blackwooda,
- a ty mi je zdradziłeś. - Nic ci nie zdradziłem.
Ale twoje ubranie mówi o wiele więcej, niż myślisz.
Na butach błoto z miejsca, gdzie chodziłeś.
Ceglany pył z miejsca, gdzie klęczałeś.
Mały opatrunek na palcu, na ranie po przysiędze.
Ledwo wyczuwalna woń odchodów z miejsca, gdzie stałeś.
Zakończyliście przygotowania do ceremonii
w kanałach pod Parlamentem mniej niż godzinę temu.
Dziś posiedzenie obu izb.
Obecny będzie cały rząd.
Szkoda, że uczyniłeś Blackwooda swoim wrogiem.
Byłbyś cennym sojusznikiem.
Okropna jest mądrość nieprzynosząca zysków mądrym.
Przejmiemy władzę w południe!
A więc nie ma czasu do stracenia, prawda?
Mówiłem, ostatnie piętro, żołnierzyku. Nie skoczyłby z tarasu.
To nie jest najwyższe piętro, marynarzyku.
- A jakie? - Środkowe.
Nieważne! Ucieszycie się na wieść, że Lestrade zagrał idealnie.
- Chyba mu się to podobało. - Obyś wiedział, co robisz.
Kluczyk.
- Wiesz, co chciałeś? - Podszedłem go z łatwością.
Tanner, proszę nas zawieźć 100 jardów za most po bakburcie.
Znajdzie tam pan tunel wiodący do kanałów.
Tak jest.
Koniec jest bliski!
Blackwood wstał z grobu i przeklął ten kraj!
Przechadza się w każdym cieniu i w każdym kłębie dymu.
Oto magia Blackwooda.
- Jak to działa? - To pierwsza na świecie broń chemiczna.
- Jak to wydedukowałeś? - Z kieszeni.
Odciąłem to zdechłemu szczurowi w rzeźni.
Zauważcie siny kolor i słabą woń migdałów, oczywiste ślady cyjanku.
Wiemy już, co konstruował rudy karzeł. To zrewolucjonizuje wojnę.
Tak, zabije masy ludzi. Za siedem dwunasta, co robimy?
Ilu naliczyłeś...
Twoja muza lubi mocne wejścia.
Kobieto!
Zastrzel go! Teraz, proszę!
Lordowie!
Nadszedł czas, by zostali tylko ci, co wierzą.
Oto Lord Blackwood.
Wydajecie się zdziwieni.
Wróciłem z zaświatów, by wypełnić przeznaczenie Anglii
i rozszerzyć granice tego wielkiego imperium.
Posłuchajcie tłumu na zewnątrz.
Posłuchajcie... strachu.
Użyję go jako broni, by kontrolować ich...
i cały świat.
Nigdy nie widziałam czegoś takiego.
Zaprojektowana, by jej nie rozbroić.
- To coś ma chyba odbierać sygnał. - Fale elektromagnetyczne?
Elektrody poślą ładunek zmieniający związek chemiczny w gaz.
Gaz powędruje tą rurą do kanału wentylacyjnego wiodącego do parlamentu.
Najpotężniejsi ludzie na świecie będą się wkrótce śmiertelnie krztusili.
Blackwood musi mieć zdalnie aktywujący to nadajnik.
3 minuty, 10 sekund.
Stworzę imperium, które przetrwa tysiąclecia.
Niezniszczalne... i wieczne.
Szybciej!
Nie musimy tego rozbrajać. Wystarczy wyjąć cylindry.
Są przyspawane.
Musimy przeprowadzić wybuch kontrolowany.
Skierować siłę wybuchu w jedno miejsce, np. moją fajką.
Tęskniłeś?
Szkoda, że to zrobiłaś, Irene.
Wraz z dwunastym uderzeniem wezwę mroczne moce.
Wszyscy, którzy będą ze mną, zostaną ochronieni.
Reszta... zginie.
Daj mi twoją fajkę.
Z barana go!
- A teraz? - Płaszcz!
Nowy Porządek...
się zaczyna.
Kobieto!
Na co czekasz?
Na to!
Aresztować Lorda Cowarda!
- Poradzisz sobie? - Oczywiście.
Spokojnie. Jestem lekarzem.
Skręciłaś gdzieś źle?
- Teraz jesteśmy bezpieczni. - Ciekawa opinia.
Uciekaj.
Nie będę cię już ścigał.
Żegnaj.
Nie chcę już uciekać.
- Wyznam ci wszystko. - Chciałbym.
Nigdy nie było żadnej magii.
Jedynie magiczne sztuczki.
Najprostsza to przekupstwo, np. strażników, by udawali opętanych.
Twoja reputacja i strach więźniów zrobiły resztę.
Inne wymagały większych przygotowań,
jak płyta z piaskowca na twoim grobowcu.
Była pęknięta przed pogrzebem, jedynie lekko sklejona.
Starożytna egipska receptura, jak mniemam.
Jajka z miodem, które potem miał zmyć deszcz.
Holmes!
Utonięcie twojego ojca w wannie wymagało współcześniejszych metod.
Reordon sprytnie wynalazł substancję paraliżującą,
działającą po połączeniu miedzi z wodą, nie do wykrycia po spuszczeniu wody.
Mogło mi to zabić ćwieka, gdyby nie testował jej
na paru nieszczęsnych płazach.
Śmierć Standisha była prawdziwą zagadką,
dopóki tą samą substancją nie wysadziłeś nabrzeża.
Płyn bez zapachu i smaku, a płonął niezwykłym różowawym płomieniem.
Standish wziął go za deszcz, gdy wszedł do Świątyni?
Wystarczyła jedna iskra.
Uszkodzona kula w jego rewolwerze.
Genialne.
Jak każdy wielki aktor, najlepsze zostawiłeś na koniec.
Broń chemiczna otrzymana z cyjanku, przetestowana na świniach.
Gdyby się udało, twoi czciciele
patrzyliby bezpieczni na śmierć swoich kolegów.
Nieświadomi, że dałeś im antidotum.
Wierzyliby, że to magia i że posiadłeś największą moc.
A za nimi cały świat, bo strach to największa broń.
Módl się, żeby to był tylko przesąd, bo rytuały odprawiłeś jak należy.
Masz dług u diabła.
Na Boga, Holmes, odetnij mnie!
Po pierwsze, świat ujrzy cię takim, jakim jesteś - oszustem.
Potem zawiśniesz. Tym razem porządnie.
Podróż stąd do sznura jest długa.
Jeszcze nigdy nie obudziłam się w kajdankach.
A ja tak.
Nagi.
Zbliża się burza.
Mamy jeszcze chwilę.
Moriarty.
- Co? - To jego nazwisko.
I jest profesorem.
Każdy ma słaby punkt, i on odkrył mój.
Gdzie się znajdował?
Nie lekceważ go.
Dorównuje ci intelektem, ale przewyższa przebiegłością.
Zobaczymy.
Będziesz za mną tęsknił, Sherlocku.
Niestety...
tak.
Dzień dobry. Zeszyty wsadziłem do tej.
- Dziękuję. - Co tam jest?
- Bazgroły. - Bazgroły?
Notatki.
Twoje przygody. Chciałabym je przeczytać.
Co się stało?
Myślisz, że pogodził się z tym, że go opuszczasz?
Spójrz, jaki pierścień nam dał.
- Pięć minut i pojedziemy do domu. - Naszego domu.
Wejdź na górę.
Nie bój się. Samobójstwo nie jest częściąjego repertuaru.
Zbyt lubi sam siebie.
Holmesie!
Dzień dobry. Chciałem wydedukować, jak Blackwood przeżył egzekucję.
I oczyścić twoją reputację.
Ale przyniosło to efekt usypiający i usnąłem
w ramionach Morfeusza jak gąsienica w kokonie.
Nie przeszkadzaj sobie.
Sprytnie ukryty w węźle znajdował się hak.
Moje nogi chyba zasnęły. Powinienem zejść.
John, pomożemy mu?
Nie chcę mu przerywać w połowie. Mów dalej.
Kat połączył go z uprzężą,
dzięki czemu ciężar rozłożył się wokół pasa, a szyja pozostała nietknięta.
Policzków nie czuję. Skończymy na poziomie podłogi?
Jak ty to zrobiłeś?
Dzięki klamrom, pasom i wieszakowi na ubrania.
Watsonie, język mi drętwieje.
- Są gorsze rzeczy. - John.
To nie wyjaśnia braku pulsu u Blackwooda.
Tak, tajemnica medyczna. Musimy obronić twoją reputację, Watsonie.
Z nektaru różanecznika pontyjskiego otrzymuje się toksynę
owianą złą sławą na tureckim wybrzeżu Morza Czarnego,
gdyż powoduje pozorny śmiertelny paraliż.
Może zmylić nawet tak zdolnego lekarza jak ty.
- To tak zwane... - Co się stało Gladstone'owi?
...odurzenie miodowe. Prezentuje efekty, które właśnie opisałem.
Jemu jest wszystko jedno.
Mary, nie martw się, przeżył już gorsze rzeczy.
Panie Holmes?
Doktorze. Panno Mary.
Inspektor Lestrade prosi, by udał się pan ze mną.
Co tym razem, Clarkie?
Nasz sierżant zaginął w kanałach w dniu powstrzymania Blackwooda.
Pracownicy kanałów znaleźlijego zwłoki dziś rano.
Uważamy, że pierwszy zjawił się na miejscu zbrodni.
Mogę w czymś pomóc?
Strzał w głowę.
- Nabój małego kalibru? - Tak.
- Brwi spalone prochem? - Rzeczywiście.
- Niewielki dystans? - Moriarty.
Profesor Moriarty.
Dobry chłopiec. Wszystko będzie dobrze.
- Gdzie jest przyrząd Blackwooda? - Tajne służby przejęły sprawę.
Założę się, że brak pewnej części.
A więc Moriarty'ego interesowała część urządzenia, nie trucizna.
Najbardziej zwodnicza jest oczywistość. Od początku chodziło o nadajnik.
Adler miała tylko odwrócić uwagę.
Wiedział, że popędzę za nią, zostawiając urządzenie.
Taka technologia może być warta fortunę.
Wyobraź sobie urządzenie kontrolowane sygnałem wysłanym falami radiowymi.
To przyszłość, Watsonie.
Załadowałem już ostatnie pudło.
- Gladstone! - Zatrzymajcie go przed drzwiami.
Clarkie.
Sprawa ponownie otwarta.
[POLISH]